Słowniczek
Proste definicje terminów, które spotkasz w dokumentacji Kliv, szczególnie w obszarze commerce i rozliczeń. Słowniczek rośnie wraz z dodawaniem kolejnych stron.
Zasada dostępu — reguła określająca, kto może używać konektora, rozmawiać z agentem albo wejść do części aplikacji. Domyślnie Kliv działa według zasady „nikt, dopóki mu nie pozwolisz”.
Agent — asystent AI, którego możesz dodać do aplikacji. Rozmawia z odwiedzającymi i może wykonywać dla nich działania w granicach, które ustawisz. Zobacz Jak działają agenci.
AML — zobacz KYC / AML.
Administrator break-glass — awaryjny administrator, który nadal może zalogować się hasłem, jeśli SSO przestanie działać, żeby nie zablokować dostępu do własnego konta.
Churn — wskaźnik rezygnacji klientów z subskrypcji.
Kolekcje — strony cennika i planów w Kliv: opublikowany zestaw produktów i cen, który możesz osadzić w aplikacji.
Konektor (integracja) — połączenie z usługą zewnętrzną, taką jak Slack, GitHub, Notion i inne, z którego może korzystać Twoja aplikacja lub agent.
Dunning — automatyczny proces ponawiania nieudanej płatności i wysyłania klientowi wiadomości e-mail z prośbą o naprawienie problemu, dzięki czemu odzyskujesz przychód zamiast tracić subskrypcję. Zobacz Dunning.
Funkcja brzegowa (edge function) — niestandardowy kod po stronie serwera, który uruchamia logikę aplikacji za kulisami. Opisujesz, czego potrzebujesz, a AI go pisze.
Uprawnienie — dostęp, który klient otrzymuje z planu lub zakupu, na przykład funkcja dostępna za subskrypcją.
Środowisko — miejsce, w którym znajdują się dane commerce: Sandbox (symulowane), Stripe Test albo Live. Dane testowe i dane Live pozostają oddzielone.
Funkcja — sprzedawalna możliwość, którą możesz dołączyć do planu lub produktu i udostępnić po zakupie. Zobacz Uprawnienie.
Realizacja — kroki po zakupie potrzebne do dostarczenia zamówienia, na przykład oznaczenie go jako wysłanego.
Dostawca tożsamości (IdP) — usługa, której Twój zespół już używa do logowania, na przykład Okta, Microsoft Entra albo Google, z którą Kliv łączy się na potrzeby SSO.
Faktura — zapis tego, co klient jest winien za okres rozliczeniowy.
Jurysdykcja (podatek) — miejsce, kraj, stan albo region, w którym jesteś zarejestrowany do pobierania podatku.
Baza wiedzy — zestaw artykułów, z których agent może odpowiadać, żeby używać Twoich informacji zamiast zgadywać.
KYC / AML — „poznaj swojego klienta” i „przeciwdziałanie praniu pieniędzy”: kontrole tożsamości i firmy, które Stripe musi zakończyć, zanim możesz przyjmować prawdziwe płatności. Zobacz Podłączanie Stripe i przejście na Live.
LTV (wartość klienta w czasie) — łączny przychód, którego oczekujesz od klienta przez cały okres współpracy.
Licznik (meter) — mechanizm do cen opartych na użyciu, na przykład „wywołania API” albo „wygenerowane obrazy”. Mierzy, ile klient wykorzystuje, aby cena oparta na użyciu mogła zostać naliczona.
MRR (miesięczny przychód cykliczny) — przewidywalny miesięczny przychód z subskrypcji.
OIDC — OpenID Connect, nowoczesny protokół SSO i zaawansowana alternatywa dla SAML.
Zamówienie — zakup klienta, obejmujący to, co kupił, oraz status płatności i realizacji.
Wypłata — pieniądze, które Stripe przelewa ze sprzedaży na Twoje konto bankowe.
Plan — produkt subskrybowany przez klienta, z ceną i okresem rozliczeniowym.
Cena — ile kosztuje produkt i jak jest rozliczany: jednorazowo, cyklicznie (subskrypcja) albo według użycia (mierzone licznikiem). Jeden produkt może mieć kilka cen.
Produkt — rzecz, którą sprzedajesz: plan, przedmiot albo jednorazowy raport. Przypisujesz do niego jedną lub więcej cen.
Prorata — korekta opłaty, gdy klient zmienia plan w środku cyklu, tak aby zapłacił tylko za to, z czego faktycznie korzysta.
Zwrot — oddanie klientowi płatności w całości albo części.
Rejestracja (podatek) — informacja dla Kliv, że jesteś zarejestrowany do pobierania podatku w danej jurysdykcji, aby podatek był tam obliczany i pobierany.
Reverse charge — w niektórych sprzedażach B2B podatek rozlicza nabywca biznesowy, zamiast tego, żebyś Ty go naliczał. Stosowane automatycznie, gdy zapisany jest ważny firmowy identyfikator podatkowy.
SAML — szeroko używany protokół SSO, który łączy Kliv z dostawcą tożsamości.
Sandbox — wbudowane symulowane środowisko commerce w Kliv: zbuduj i przetestuj pełny sklep bez prawdziwych obciążeń i bez konta Stripe. Zobacz Sandbox.
Scenariusz — jednorazowa kopia Sandbox, w której możesz przyspieszyć czas, aby zobaczyć odnowienia, okresy próbne i dunning. Zobacz Scenariusze.
SCIM — standard automatycznego tworzenia, aktualizowania i usuwania członków zespołu w synchronizacji z dostawcą tożsamości („synchronizacja katalogu”).
SIEM — zarządzanie informacjami i zdarzeniami bezpieczeństwa: narzędzia bezpieczeństwa, do których możesz eksportować dziennik audytu tożsamości Kliv.
SSO (single sign-on) — logowanie zespołu do Kliv przy użyciu kont, których już używa, za pośrednictwem dostawcy tożsamości.
Subskrypcja — zakup cykliczny, za który klient jest rozliczany według harmonogramu.
Kod podatkowy — kategoria produktu, która mówi Stripe Tax, jak produkt ma być opodatkowany.
Karta testowa — testowy numer karty działający w Sandbox i w trybie testowym Stripe, dzięki któremu możesz symulować płatności bez prawdziwych pieniędzy.
Okres próbny — bezpłatny okres na początku subskrypcji, zanim zacznie się naliczanie opłat.
Rozliczenia oparte na użyciu (rozliczenia mierzone) — naliczanie opłat według tego, ile klient wykorzystuje, na przykład za wywołanie API albo za wygenerowany obraz, mierzone licznikiem, zamiast stałej opłaty.